de·claude·vi·ool /ˌklodəˈvioːl/
zelfstandig naamwoord
(de; v(m); meervoud: claudeviolen)

1. Een incompetente droeftoeter die zijn eigen onkunde of gebrek aan inzet probeert te verbloemen door gebruik van AI, wat leidt tot AI slop. “Zijn werk zit altijd vol fouten. Wat een claudeviool.” Het woord kan ook als werkwoord gebruikt worden. “Zijn werk is onbruikbaar. Hij loopt maar wat te claudeviolen."
   
   Het woord is vooral leuk in schrijftaal, omdat de uitspraak niet wezenlijk anders is dan ‘klootviool’, waar het uiteraard van afgeleid is. De betekenis is ook vergelijkbaar, maar bevat een AI verwijzing, die het origineel niet bevat.
    

2. Afbeelding van een viooltje (bloem) of viool (muziekinstrument), gegenereerd door Claude (de AI chatbot).

()  Joost van der Schee